|
I'm glad...
Ik heb er absoluut geen spijt van dat ik vorig jaar tegen de Suzuki-importeur heb gezegd: "Hou je motoren maar!" Als je niet tegen kritiek kan (ik merkte dat al geruime tijd) dan hebben wij van Motormaniacs (binnenkort Motortesten.nl) daar niets meer te zoeken. Ik test graag motoren maar dan zonder enig voorbehoud vooraf. Maarrrr uiteraard betekent dat niet dat wij dan helemaal geen Suzuki's meer testen want in die 11 jaar heb ik uiteraard een groot netwerk opgebouwd in de motorwereld. Zodoende vroeg ik aan Bart van Motorcentrum Rijen of ik de Suzuki Gladius een keer mocht testen want ik was toch wel heel erg nieuwsgierig geworden na al die zeer positieve berichten over die motor in al die zwaar gesubsidieerde motorbladen.
 
Rondje Rijden rond Rijen
Je moet wel een beetje gek zijn als je tegen een motorimporteur zegt: "Hou je motoren maar!" In de context van het moeten betalen van €1.786,- eigen risico aan diezelfde motorimporteur lijkt dat echter toch niet zo gek. Als je dan vervolgens toch weer een motor van juist dàt motormerk gaat testen, ja dan moet je toch echt wel behóórlijk gek zijn, zou je denken... Maar wat ik pas echt gek vindt is dat ik na 10 jaar schadevrij rijden (het is gebeurd in 2008) een eigen risico moest betalen na een crash terwijl motorjournalisten nooit een eigen risico hoeven te betalen. Het was dan ook overduidelijk een wraakactie van deze motorimporteur vanwege een in hun ogen veel te kritisch testverslag zoals alleen wij (lees: ik en Sven) dat kunnen schrijven. Waarom ga ik dan toch weer een motor van juist dat motormerk testen? Omdat ik totaal gek ben van motoren, maar dat is een ander soort van gek zijn, een gekte van het juiste soort. Feit is wel dat ik de motor heb getest via een dealer van dat motormerk want voordat ik ooit nog een motor van dat merk via de officiële importeur test wil ik eerst die €1.786,- terug gestort krijgen op mijn bankrekening!!!
Met dank aan Motorcentrum Rijen
Jaren geleden heb ik achter de schermen gewerkt als bureau-directeur en manusje-van-alles voor het tv-programma MotorXperience. Ik heb toen een keer een item helemaal zelf in elkaar gedraaid. De 600cc Supersport multitest. TT Assen geregeld, vermogensbank geregeld, 4 setjes banden bij Pirelli geregeld, 4 parapludames geregeld en het belangrijkste van alles waren uiteraard de 4 Japanse 600cc Supersports. De Honda CBR600RR, Kawasaki ZX-6R en de Yamaha R6 werden beschikbaar gesteld door Motoport Westerhoven (nu gevestigd in Veldhoven) en de Suzuki GSX-R600 werd beschikbaar gesteld door Motorcentrum De Kempen in Eersel via Bart Groeneveld. Diezelfde Bart Groeneveld werkt nu bij Suzuki-dealer MC Rijen en via hem kon ik de Suzuki Gladius testen. Bart is overigens na de uitzending van die 600cc Supersport Multitest op tv nog gebeld door de importeur. Ze waren boos dat ik geen motor via de importeur had aangevraagd en ze wilden dus van hem weten waarom hij een motor aan mij had mee gegeven. Zou me niets verbazen als hij nu weer wordt gebeld.
Wel-niet-wel-niet-toch-maar-wel
De zaterdag voordat ik de Suzuki Gladius zou gaan testen ben ik nog even langs gereden bij Bart om af te spreken dat ik dinsdag langs zou komen. Op maandag zeiden ze ineens dat het weer op dinsdag niet zo mooi zou gaan worden als eerder voorspeld. Verdorie heb ik weer! Na het terugbrengen van de Mitsubishi Colt Cleartec in de stromende regen besloot ik toch naar Rijen te rijden. Het druppelde totaan Rotterdam heel zachtjes maar daarna werd het droog. Gelukkig maar want testrijden in de regen heb ik een bloedhekel aan. Buiten stond een mooie zwarte Suzuki Gladius op mij te wachten. Ik heb alle Suzuki SV's gereden van het eerste tot het laatste model dus ik was dan ook zeer benieuwd naar deze Gladius. "Hopelijk is dit geen SV-kloon?", schoot het door mijn hoofd. De SV is namelijk een leuke motor maar echt verrassend vond ik 'm niet zowel het eerste als het laatste model niet. Dit in totaal contrast met de Cagiva 650 Raptor met exact hetzelfde Suzuki SV-blok (met uiteraard een andere mapping), deze 650 Raptor bleek verrassend leuk en een ware verademing vergeleken met de SV's van Suzuki. Totaal bizar maar echt waar. Theo en ik wilden het gewoon niet geloven zo groot was het verschil.
Huh?
Na het starten begint direct het benzinelampje te knipperen dus eerst maar even tanken. Ik zet de motor weer uit, loop naar binnen en vraag Bart waar de dichtstbijzijnde benzinepomp zit. Weer starten en wegwez-huh? Even heb ik een dé-jà vu vergelijkbaar met het wegrijden op de Yamaha XJ6 Diversion. Wat een ongelofelijk verschil met de SV650N! Deze motor voelt direct vanaf het eerste moment zoveel beter aan als de SV dat ik het bijna niet wil geloven. Het schakelen, de gasreactie, het oppakken van het V-twin motorblok, de lekkere roffel uit de uitlaatdemper, het makkelijke sturen... Waarom komt Suzuki hier nu pas mee??? Als ik een SV-rijder was geweest had ik me wel een beetje belazerd gevoeld moet ik eerlijk zeggen en mijn SV het liefst direct in de gracht geschopt zo groot is het verschil! Dit is echt een ontzettend leuke motor die een hele grote glimlach op je gezicht tovert, en dat voor zo'n prijs!
Rondje Rij(d)en
Na het tanken besloot ik richting Dongen te rijden. Ondanks het grauwe weer voelde ik me een stuk lekkerder op de Soes dan op mijn eigen motor. Bijna als vanzelf durf ik veel platter de bocht door met deze motor gewoon omdat alles zo goed en zeker aanvoelt. En dat met een vering die aan de voorkant te slap is en aan de achterkant te weinig uitgaande demping heeft. De voorvork laat zich te makkelijk en diep in de vering drukken en deint ook teveel na als ik 'm induw. De achterkant heeft in ieder geval negatieve veerweg (bij de GSX650F was die bijvoorbeeld 0mm) maar komt na het induwen veel te snel weer terug alsof de schokbreker helemaal geen uitgaande demping heeft. De wegligging kan dus nog beter en ik denk dat de Gladius na een bezoek aan de veringdokter werkelijk retestrak stuurt.
Wachtend bij een rood stoplicht besloot ik om bij groen een sprintje te trekken en tot mijn verbazing ging dat een stuk vlotter als ik verwacht had. Het motorblok voelt namelijk niet echt sterk aan maar schijn bedriegt dat is wel duidelijk. Zelfs als ik de Gladius na het sprintje af laat zakken tot 50 km/u in de 6e versnelling en het gas weer vol open zet gaat ie er zonder sputteren of ketting-geklapper weer vandoor. Ook op de snelweg kun je prima uit de voeten met de Gladius. Ondanks de grote drukte gooi en smijt ik de Gladius overal behendig tussendoor. Snelheden van 140-160 km/u kun je met gemak aanhouden maar vooral ook volhouden want de windbescherming is prima voor een Naked Bike.
Knijp-knijp-KNIJP!!!
Met ruim 1.400 kilometer op de teller zou je toch mogen verwachten dat de remmen intussen 'ingeremd' zijn. Ik schrok dan ook best wel even toen ik in de remmen ging. Het is echt heel erg lang geleden dat ik in een remhendel geknepen heb en daarna het gevoel had dat er zo goed als niets gebeurde. De vertraging is echt verbazingwekkend slecht moet ik zeggen. Dat kan maar 1 ding betekenen en dat is of de remblokjes zijn verglaasd of de remmen van deze Gladius zijn gewoon écht slecht. Even later besluit ik nog een paar keer serieus hard in de remmen te gaan en dan doet de Gladius wel iets maar ook bij heel hard knijpen vind ik het nog steeds tegenvallen. Misschien leuk voor een beginner maar voor een gevorderde motorrijder vind ik het echt helemaal flut!
Vrouwenmotor?
Veel motorrijders vinden deze Gladius een echte vrouwenmotor en dat komt niet eens zozeer door de lage opstap en het vriendelijke motorblok. Nee dat komt vanwege de ronde vormen van de Gladius, overal waar je kijkt is alles rond, ovaal, druppelvormig of iets dergelijks. In eerste instantie had ik ook zoiets van wat een "wijvenmotor" is die Gladius, om het maar eens oneerbiedig te zeggen maar dat had meer met een aantal van de kleuren te maken. In het zwart vind ik 'm persoonlijk het mooist, nou past dat toevallig ook goed bij mijn zwarte leren overal en witte helm maar zelfs al had ik een andere kleur overal en helm dan nog zou ik voor deze zwarte kiezen. De Gladius is een verrassend leuke motor die mij oprecht verrast heeft in alle opzichten behalve de remmen dan, maar daar was Suzuki al nooit een uitblinker in.
Sorry!
Na een jaar van 0 crashes (van alle redacteurs!) ga je uiteraard de Goden niet verzoeken en al helemaal niet op een Suzuki! De foto's zijn weinig spectaculair ik weet het maar het is niet anders. Ik wilde de Gladius van Bart absoluut heel houden en dat is gelukt. De foto's zijn trouwens op een zonnige dag een week na mijn testdag gemaakt. Op de testdag was het grauw en koud weer en dus totaal ongeschikt weer om foto's te schieten.
Tekst: Daan van der Keur
Foto's: Bart Groeneveld/Suzuki Press
|
